Bana Amerikan sinemasında Woddy Allen’ın hissetirdiği duyguları, İspanyol sinemasında da Almodovar hissettirir..Filmlerinde çoğunlukla kadınlara, “sizi çözdük” derler..ne kadar anladıkları tartışılır ama sonuçta hep mutlu ayrılırsınız filmlerinden, belki gerçekten çözdüklerinden , belki çabayı taktir etmemizden..Yine kadınlar üzerinden bir film çekmiş ve bu açıdan bakıldığında yine başarılı Almodovar.Filmin Cannes’da prömiyerini yaptığı günden beri heyecanla beklediğimi ama çok da tatmin olmadığımı söyleyebilirim.Bu tatminsizlik, filmin kötü olmasından değil, artık Almodovar’dan, biraz daha fazlasını beklememden kaynaklanıyor.Julieta, konu ve karakterler itibariyle, yine son derece depresif ama yine hiç sıkmıyor ve bir çırpıda bitiyor.Bunda, filmin uzun olmamasının yanında, çok başarılı görüntü yönetmenliğinin ve çok ince işlenen ayrıntıların, özetle yine Almodovar dehasının etkisi var.
Bas karakter Julieta’nın 2 farklı yaşını oynayan oyuncular gayet iyi ama ben gençliğini oynayan Adriana Ugarte ‘yi daha abartısız, daha başarılı buldum.Hem Julieta hem Antia karakterinde, farklı yaşlarını oynayan oyuncular çok iyi seçilmiş, sanki gerçekten aynı kişi gibi seyrediyorsunuz.Diğer karakterler de rolünün hakkını vermişler ve son derece doğallar.Senaryoda kopukluklar olsa da rahatsız edecek ölçüde değil.Sonuç olarak ; Almodovar hayranları her zamanki keyfi alacaklardır ama alıştığınızdan fazlasını beklemeyin.

Reklamlar