Bir muhteşem gece daha sona erdi ve 90. Oscar ödüllerini de hep birlikte verdik: ) Shape Of Water’ın en iyi film ödülü alması beni derinden yaraladı ama Akademinin Trump’a inat, Meksika’ya sahip çıkmasından duyduğum memnuniyetle de bağrıma taş basmayı tercih ediyorum. Geçtiğimiz yıl da eşsinselleri ve siyahileri kucaklamıştı verdiği ödülle akademi ama o hiç olmazsa güzel bir filmdi. Yine de diyorum ki ne yapıyorlarsa, yaptıklarına değiyor. Oscar törenlerinde bu kadar sosyal sorumluluk olmalı mı sorusuna ise cevabım koca bir evet! En iyi film ödüllerini etkilese bile, evet.. Dünyanın en önemli organizasyonunun, en etkili insanlar topluluğunun, sahip olduğu gücü, insanlara fayda için kullanması bence harika bir şey. Bu sebeplerle de tüm tören #metoo, #time’sup gibi hareketleri desteklemekle ve mesaj vermekle geçti ama son yılların en güzel sahnesine ve en güzel organizasyonlarından birine imza attıkları için biz yine yer yer kahkaha, yer yer gözyaşlarıyla ve her dakikasında hayranlıkla izledik.
Gecenin en güzel sahneleri, Helen Mirren’ın Kawasaki üzerinde verdiği pozla gösterdiği mütevazilik, Jimmy Kimmel önderliğindeki oyuncuların salondan çıkıp Chinese Theatre’da film seyreden insanlara sosisli sandviç dağıtması, Meryl Streep’in her zamanki asaleti, olgunluğu, mütevaziliği, Sam Rockwell’in ödülünü Philip Seymour Hoffman’a adaması, Jane Fonda’nın güzelliği, 1954 yılında Oscar ödülü alan ve bu sene ödül sunan Eva Marie Sant’in dinçliği ve muhteşem hafızası ile Frances Mc Dormand’ın tarihe geçecek konuşması.. Yine görkem, yine, kalite, yine vefa dolu bir geceydi. Bir yıl sonra tekrar görüşmek üzere..
Ben ise cinerella olarak bundan sonra en iyi film dalında tahmin yapmayacağım, yıllardır bir tek onda çuvallıyorum: )

Reklamlar